Terug

Zwangerschap


Na 5 jaar wachten en de nodige medische hulp was het dan eindelijk toch zo ver. Op 27 december 2003 hebben we een positieve zwangerschapstest in handen. Wij, Hans en Janneke, zijn zwanger en we gaan papa en mama worden! We kunnen het eigenlijk bijna niet geloven. Voor de zekerheid doen we de dag daarna nog maar een test, maar het is toch waar. We krijgen een baby!
Een spannende tijd breekt aan, gaat het allemaal wel goed. Die eerste maanden kan er nog van alles mis gaan. Maar het gaat gelukkig goed en op 20 januari 2004 hebben we de eerste echo. Enorm spannend, maar alles ziet er gelukkig goed uit! We zien een klein doperwtje van 1.9 cm. lang met een heel mooi kloppend hartje. Fantastisch om te zien. De zwangerschapsduur is dan 7 weken en 5 dagen en de uitgerekende datum wordt op 2 september 2004 vastgesteld.
Op wat moeheid en misselijkheid na verlopen de eerste maanden van de zwangerschap goed. Op 10 februari hebben we de 2e echo en dan zien we al een heel mooi minimensje. Voor de contrôles gaan we naar de verloskundige.
De baby en mijn buik groeien goed en ik voel de baby al snel bewegen en ook Hans kan al snel van de kleine bewegingen genieten. Wat een speciaal gevoel.
Eind mei blijkt tijdens de contrôle door de verloskundige dat mijn bloeddruk te hoog is. Dezelfde dag word ik nog doorgestuurd naar het ziekenhuis en daar worden de baby en ik grondig nagekeken. Mijn bloeddruk blijkt wel te hoog te zijn, maar de bloed- en urine onderzoeken zijn gelukkig goed. We krijgen een uitgebreide echo en we horen dan ook dat we papa en mama gaan worden van een meisje! Fantastisch, we krijgen een dochter!! Ons meisje maakt het gelukkig goed en we mogen dan ook weer naar huis. Ik moet wel direct stoppen met werken en het heel rustig aan gaan doen. De rest van de zwangerschap blijf ik onder intensieve contrôle van het ziekenhuis, maar gelukkig blijft mijn bloeddruk stabiel, al is hij wel te hoog.
 


38 weken zwanger

Verlangen naar jou
wachten op jou
bang zijn dat je nooit komen zou

Onder onze handen
groeit nu het geheim
van nieuw, ongekend leven
een groot wonder
aan ons gegeven


het kamertje voor Elise

Ons meisje heeft geen last van mijn verhoogde bloeddruk en groeit onverstoorbaar verder. Ze is een enorme druktemaker en heel aanwezig in mijn buik. Soms is ze bijna hele dagen aan het ronddansen en ook Hans geniet van alle wilde capriolen in mijn buik.
Ondertussen gaan we aan de slag met de babykamer en maken we alles klaar voor de komst van onze dochter. We kijken enorm uit naar haar komst en zijn heel blij, maar tegelijkertijd ook bang. Zal alles wel goed gaan, hebben we niet een beetje te veel geluk. Een onbestemde angst blijft aan ons knagen.

De uitgerekende datum gaat voorbij maar er gebeurt niets. Ons meisje zit nog prima in mijn buik en laat zich nog niet zien. Dan breken op 10 september 's nachts om 1.00 uur de vliezen. Wat spannend, zullen we onze dochter nu snel zien? Maar ze heeft nog niet zo heel veel zin! De bevalling zet niet door en uiteindelijk wordt op zondag 12 september 2004 besloten de bevalling in te leiden. We gaan nu heel snel papa en mama worden!

 Verder