Op 25 februari 2006 zijn we naar de jubileumdag van de Vereniging van Ouders van een Overleden Kind (VOOK) geweest. De vereniging bestaat 25 jaar en er werd een speciale herdenkingsdag in Amersfoort gehouden. Een dag die veel indruk op ons heeft gemaakt.

Bij binnenkomst kregen we een waxinelichtje in een houder en konden we de foto van Elise op een lange tafel plaatsen en het lichtje erbij aansteken. Hierna konden we een vlinder met de naam van Elise plaatsen op het vlinderpaneel van onze keuze. Elk paneel heeft een eigen thema, prachtig geschilderd door een kunstenares.

Het programma begon en als eerste werd de vlinderquilt onthuld. Een aantal maanden geleden werd de mogelijkheid geboden om ter herinnering aan je overleden kind een quiltlapje met daarop een vlinder te maken. Een aantal mensen van de vereniging zouden van die lapjes een grote verenigingsquilt maken. Janneke heeft toen ook een lapje gemaakt ter herinnering aan Elise.
De quilt is echt heel bijzonder geworden. 99 lapjes zitten erin en achter elk lapje schuilt een groot drama.... Om stil van te worden.

Er was een speciaal lied voor deze dag vertaald. Het heet 'Deel met mij' en is oorspronkelijk in het Engels geschreven door ouders ter herinnering aan hun overleden dochter. De hele dag werd muzikaal omlijst door een pianist en een dwarsfluitiste.

De 1e spreker van de dag was Ide Wolzak. Een vader die zijn zoon heeft verloren en daar het boek 'En huilen doe je maar in de pauze' over heeft geschreven. Hij sprak over het thema 'Voor wie je lief heeft blijf je heten'. Een herkenbaar en ontroerend verhaal.

De 2e spreker was Kristien Hemmerechts, een moeder die 2 zoons heeft verloren en schrijfster is. Zij heeft een aantal fragmenten uit haar boeken voorgelezen waarin haar gevoelens na de dood van haar kinderen worden beschreven. Het thema van haar voordracht was 'Geen sprookje: bedenkingen bij de dood van een kind''.

Daarna kreeg pastor Marinus van den Berg het woord. Hij heeft een aantal boeken en dichtbundels geschreven over het verlies van een kind. Zijn nieuwe boek werd gepresenteerd 'Verdriet dat niet verdwijnt, Over leven na de dood van een kind'. Wij hebben al veel boeken van hem gelezen en ze spreken bijzonder aan. Dit boek hebben wij dan ook gekocht op deze dag. Hij sloot zijn verhaal af met een mooi gedicht.

Al met al kijken wij terug op een bijzonder indrukwekkende dag. Toen wij naar huis gingen kregen wij nog een mooi gedichtenboekje mee met de titel "Geen kind is zo aanwezig dan 't kind dat wordt gemist', geschreven door ouders die een kind hebben verloren. Ook kregen wij nog een prachtige kaart, met daarop de afbeelding van één van de vlinderpanelen en een gedicht van Marinus van den Berg. Bijzondere herinneringen aan een bijzondere dag.

Op de website van VOOK staan meer foto's van deze dag. Klik HIER om ze te bekijken.